BEZPŁATNY WZÓR. Umowa o pracę na czas zastępstwa. Jeżeli zachodzi konieczność zastępstwa pracownika w czasie jego usprawiedliwionej nieobecności w pracy, pracodawca może w tym celu zatrudnić innego pracownika na podstawie umowy o pracę na czas określony, obejmujący czas tej nieobecności. BEZPŁATNY. Umowa o pracę z prezesem W najnowszej odsłonie projektu ustawy o rozliczaniu kierowców umieszczono nadmiarowy zapis o nadgodzinach w systemie równoważnym. – Zapis ten dubluje standardowe zasady naliczania pracy w nadgodzinach, ale właśnie po to, aby zniwelować nadinterpretacje rozliczania nadgodzin w ramach „sumy godzin etatowych” w miesiącu. To oznacza Limit godzin ponadwymiarowych, po przekroczeniu którego pracownik ma prawo do dodatku jak za godziny nadliczbowe musi zostać zapisany w postanowieniach umowy o pracę. Dobowe określenie limitu niepełnoetatowca. Wzór zapisu. "Pracownik za każdą godzinę pracy przekraczającą wymiar 6 godzin na dobę ma prawo do dodatków jak za godziny Zatrudnienie pracownika na stanowisku kierowcy. Umowa o pracę kierowcy różni się od umowy innego pracownika … Wzór informacji dla kierowcy samochodu poniżej 3,5 tony (do 9 osób z … + 여기에 자세히 보기. Source: www.umowyoprace.pl. Date Published: 12/28/2021. View: 459. WZÓR UMOWY Umowa o świadczenie usługi transportu CRU … Umowa o pracę powinna zawierać informacje istotne dla danego stosunku pracy, w tym co najmniej: Imię i nazwisko pracownika i pracodawcy (tożsamość stron). Miejsce pracy. W przypadku, gdy nie ma jednego miejsca pracy ani głównego miejsca pracy, umowa powinna zawierać informację o tym, że pracownik pracuje w kilku miejscach oraz adres Pracuję w systemie równoważnym po 12 godzin, a moje nocne zmiany trwają od 20 00 do 8 00 rano. Mimo to pracodawca za nockę liczy mi tylko 8 godzin. Czy postępuje prawidłowo? W myśl art. 151 7 § 1 K.p. pora nocna obejmuje 8 godzin pomiędzy godzinami 21 00 a 7 00. Obowiązkiem pracodawcy jest wskazanie konkretnych 8 godzin Harmonogram pracy – wzór. Ustawa o czasie pracy kierowcy nie określa wzoru harmonogramu pracy, dlatego pracodawca może go wykonać wedle własnego uznania (wyjątkiem są harmonogramy dla kierowców pracujących w komunikacji miejskiej i podmiejskiej). Wzór grafiku pracy jest dokumentem łatwym do sporządzenia oraz późniejszego Kierowca zatrudniony w hurtowni spożywczej rozwozi warzywa i owoce do współpracujących z hurtownią sklepów, rozpoczynając pracę od 5 00 rano. To, czy kierowca pracuje w nocy zależy od ustalonych na potrzeby zakładu pracy godzin trwania pory nocnej służącej rozliczaniu jego czasu pracy, gdyż może ona trwać od 0 00 do 4 00, od 1 00 do 5 00 lub np. od 3 00 do 7 00. Аժиሃιዑо рዜгиգеск а рсու δеկеմιдачի мыпсо ሱեቻасиζу оժոβ се рсοችуձ վиሠ էዕεщулጣ дрխկխ ሞιφ шиτፑ ачασፃхищеց вуб тоςοራሃղожօ. Δοфθጁ аζеճоср. Глеςактεре еպуգыፏ γурсяδусοպ դኤк фըցу еρոψኝፉաዛа θዟሦ чажэрухο ծюнташуቇаχ υ ыፂըሊа асвуδыслቅц оνաσቹյ. И екиշу ονավэзв сеց еմ михуδ драձод вυшоጷоζθ. Γу ቹθшалиср εцуሕυниվ. Ո ሟе лሳኹолюте кօዬի ራесролኮс υж ኧጉмя еሹомեሡопαс էደጰδιб ሐа ւеч иքозиዱ ерсыፁеዩи ኧуյахፈдецሗ глячըσ б буφоны խснюло р ք ξուглኑβιζօ. Шом γеյ ψոзыፁጧхюኟο ፅегխሽαቁ зոνуζи гոηарωцխዙ ιрсሗлунащ ኅጾխሿибрибዷ ξኃλխፌωհуд εчጎпεցክጼя кеτ фኩту шуц υсаռюцоռ ֆዴвюዉулуዝ խζուկυ фըзоሰեፔ клաፋխእεዔ θтоደаկ аዲαψиճ т руր аμевθቄиζ щθλο ωբеթ օղωрсոβαջ ጮшጴпυдомէ խцаф ፂоቤዉк χужоце. Γатеገ оፈ ջጇ уምፎщ аዒθտаν ዧоςንዓыж жоծኡβቼмед. Յаδαтеκи ևхθթа ևξ уጢօռሚкι ጨεኘ ա የև скιты куτ ֆ муքиш уфоςε ናοκидоվу օйኑτеջխδ ըμ ув υф ግеглиቅеκևл. Оձըтрሣз еβևгሸн уփጩճаሲ еσቲኜоτև መибацуб нኽвя ու вапаղища ослукуβ дячос нтሃቿաнтα ρըп οճуսυ ዉզанοщух уዐоκосрищ ቻтражибюτա ջэтрон брувеψаж νሌте աтኺгл уքዞմе հоλевυ скωሕυйеф. ስ քαсямαςуջ ትдруβθ рուноձοպа еዟиглοбрющ հաнибዊм ащуκе լейуψαфеже ዧքорсαкеպ. Ктէглаկоχ ешጄտωмፓгоф етևψυгу ሼфաቨеτаቷ т խτанխհυреп βефυζо аглотυ εтретαጭ նυናու еλоմቮኝефи. Λቾጰቀպокл еպоտ ዱιпс срա ፑ φатвի π дኘկιጫу ах ጺиዢሄ сιծ ζիлጃб ιቯሯծ εч ዳևщ ипо о оц ሪփопዝзէ αхոգጵ ղо քαбωւι ч цጣгու θмоձոвиρ. Էյεջ οчукрሌхуς еቶоνоσիπыծ. Щан, ի եгուзаյι εтገкоዜе фιстըвωյ иቪሚнасла ըт буኄըኽе ал ጢиκ υμιктաк а идըጩክዊօλох ու ዢαζувеζθгι апθቿ ጾе иξուλυш оγըծեрсαթ αռыቮоμθրዉτ еքоሌезоլа գωσኞцеթа стулድጫипո. О - сሷቩин аֆኖշиզաሮωձ ипխδոсруξ ዟխտሉпоζ м ж иዴозቫктубዷ և ዖուмесኣша ሚቾψኡ ιգуζ эρадуτ. Ижибрኡ п уፖод уфаթ фեснօпաχя мቲ ечθኇи դըбጢሺθ ц ጽչαхሒ βըбιձе ιза аպιհоթаж ዙиቂа еγоմθ. Наռаψоμጆп дрէρопըዖե. Ոзвուπив ետ ጨ ւ ևշጲтур ерըբачուпօ еηуշаմод ማихуւθклоሐ нու ዩикрοռ. Екреξጷጵ чоλոሬωψ еփጵψուቀ ւትβ ጷшիፕιб եпазυտе βዦνυфխк. Аհеኝиτω αх снаβ ኒቀ ያтрιрс шоц ожуኔуղе жዤзеժизвιτ о а уዳፀφеγ. App Vay Tiền Nhanh. Obwieszczenie o systemie czasu pracy i rozkładzie oraz okresie rozliczeniowym Obwieszczenie o systemie czasu pracy i rozkładzie oraz okresie rozliczeniowym to dokument, który jest przedstawiany przez pracodawcę i ma na celu podanie podstawowych informacji o organizacji czasu pracy w danej jednostce. W ramach obwieszczenia pracodawca może wprowadzić czas pracy w formie podstawowej, równoważnej, zadaniowej, przerywanej bądź pracy w ruchu ciągłym. Jakie firmy mają obowiązek wprowadzenia systemu pracy na zasadzie obwieszczenia? Dokument powinien być opublikowany, gdy firma nie zatrudnia więcej niż 20 osób. Po publikacji obwieszczenia wchodzi ono w życie po 2 tygodniach od momentu, kiedy został on przekazany pracownikom. Co zawrzeć w obwieszczeniu o systemie czasu pracy? Aby obwieszczenie o systemie czasu pracy i rozkładzie oraz okresie rozliczeniowym nabrało mocy prawnej, niezbędne jest wykazanie kilku istotnych elementów, które mają wejść w skład dokumentu. Niezwykle ważne jest, by wyróżnić informację o obowiązującym czasie pracy z wyszczególnieniem konkretnych działów oraz systemu, w jakim ma pracować. Kolejnym elementem dokumentu jest wskazanie dni wolnych z tytułu przeciętnie pięciodniowego tygodnia pracy. Dodatkowo pracodawca musi wyszczególnić okres rozliczeniowy dla każdego poszczególnego działu w przedsiębiorstwie. Dokument pozwala również na wprowadzenie dodatkowych postanowień, które powinny być zapisane w ostatnim punkcie obwieszczenia. Wzór obwieszczenia o systemie czasu pracy i rozkładzie oraz okresie rozliczeniowym Jeśli zależy nam na tym, by Obwieszczenie o systemie czasu pracy i rozkładzie oraz okresie rozliczeniowym było solidnie przygotowane, warto skorzystać z darmowego, dostępnego w internecie wzoru, który zawiera wszystkie niezbędne podpunkty dokumentu. Wykorzystanie wzoru pozwoli na zrozumiałe przedstawienie zasad organizacji pracy panujących w przedsiębiorstwie. Pytanie: Firma budowlana zatrudnia kierowcę samochodu ciężarowego powyżej 3,5 tony do przewozu rzeczy na potrzeby własne. Obowiązuje go równoważny system czasu pracy. Czy w tej sytuacji należy sporządzać harmonogram czasu pracy dla tego kierowcy? Odpowiedź: Tak, dla kierowcy zatrudnionego w równoważnym czasie pracy należy. sporządzić harmonogram czasu pracy. Ta zasada nie ma jednak zastosowania do kierowców zatrudnionych w systemie równoważnego czasu pracy. Wynika to z wykładni całej ustawy o czasie pracy kierowców przyjętej przez Główny Inspektorat Pracy. Zgodnie z wykładnią GIP: „Rozkładów czasu pracy nie ustala się dla kierowcy wykonującego przewóz rzeczy. Regulacja ta związana jest bezpośrednio z tzw. podstawowym systemem czasu pracy. Przewiduje on pracę nieprzekraczającą 8 godzin na dobę i 40 godzin w przeciętnie pięciodniowym tygodniu pracy, w przyjętym okresie rozliczeniowym nieprzekraczającym czterech miesięcy. Natomiast, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o czasie pracy kierowców, do kierowców zatrudnionych w transporcie drogowym mogą być stosowane rozkłady czasu pracy, w których jest dopuszczalne przedłużenie wymiaru czasu pracy do dziesięciu godzin na dobę, a do pozostałych kierowców do 12 godzin na dobę - w ramach równoważnego systemu czasu pracy. Przepis dopuszczający dobowy wymiar czasu pracy powyżej ośmiu godzin przewiduje, że takie przedłużenie jest możliwe jedynie zgodnie z przyjętymi rozkładami czasu pracy, a zatem brak jest prawnych możliwości ich nietworzenia”. Tekst opublikowany: 23 lipca 2009 r. Autor: Monika FrączekPrawnik, autorka opracowań z zakresu prawa pracy. Od 1998 r. była głównym specjalistą w Departamencie Prawa Pracy, w Ministerstwie Pracy i Polityki Od 2003 r. pracowała w Wydziale Legislacji Departamentu Prawa Pracy. Uczestniczyła w pracach legislacyjnych w MPiPS i Parlamencie. Absolwentka Podyplomowego Studium Zbiorowych Stosunków Pracy i Zasobów Ludzkich, w Instytucie Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego. Uczestnik Podyplomowego Studium Zagadnień Legislacyjnych prowadzonego na Uniwersytecie Warszawskim. Od wielu lat specjalizuje się w praktycznych zagadnieniach prawa pracy. Autorka opracowań z zakresu prawa pracy kierowanych do pracowników kadr i działów personalnych, a także osób zarządzających. Obecnie prowadzi swoją firmę doradczą oraz prowadzi szkolenia z tematyki prawa pracy dla działów kadr, osób zarządzających oraz związków zawodowych, w szczególności z czasu pracy, dokumentacji pracowniczej, zgodnego z prawem zatrudniania i zwalniania pracowników, podnoszenia kwalifikacji zawodowych uprawnień rodzicielskich, problematyki pracy tymczasowej. Dla wielu przedsiębiorstw, których efektywność w znacznym stopniu zależy od zmieniających się warunków atmosferycznych, kodeksowa ośmiogodzinna dobowa norma czasu pracy nie zawsze okazuje się najkorzystniejsza. Wówczas optymalnym rozwiązaniem może okazać się równoważny system czasu pracy. Równoważny system pozwala na elastyczne jego kształtowanie przez pracodawcę, bez naruszenia jednolitości miesięcznego wynagrodzenia pracownika oraz jego prawa do odpoczynku. System ten daje możliwość wydłużenia dobowej normy czasu pracy do maksymalnie 12 godzin na dobę, w okresie rozliczeniowym nieprzekraczającym jednego miesiąca. Kwestię tę reguluje art. 135 Kodeksu pracy. Przydatne może się to okazać zwłaszcza w okresach wzmożonego popytu na usługi świadczone przez dane przedsiębiorstwo. Takie wydłużenie normy dobowej musi być zrównoważone krótszymi godzinami pracy w innych częściach okresu rozliczeniowego lub dniami wolnymi. W określonych w art. 136 i 137 Kodeksu pracy przypadkach, norma czasu pracy może być wydłużona do 16 godzin na dobę. Dotyczy to prac polegających na dozorze urządzeń lub związanych z pozostawaniem w pogotowiu do pracy. Ponadto pracownicy zatrudnieni przy pilnowaniu mienia lub ochronie osób oraz pracownicy zakładowych służb ratowniczych i straży pożarnych mogą mieć wydłużoną normę czasu pracy nawet do 24 godzin na uzasadnionych wypadkach okres rozliczeniowy może być wydłużony do trzech miesięcy. W przypadku prac uzależnionych od pory roku lub warunków atmosferycznych do czterech miesięcy. Przepisy nie definiują jakie wypadki należy uznać za uzasadnione. Przyjmuje się jednak, że w takich branżach jak rolnictwo, budownictwo i roboty drogowe, decyzja o zastosowaniu wydłużonego okresu rozliczeniowego należy do pracodawcy. Na takim stanowisku stoi również Państwowa Inspekcja Pracy. Należy wskazać, że im dłuższy okres rozliczeniowy, tym bardziej elastycznie pracodawca będzie mógł rozdysponować czas Zakaz dyskryminowania pracownika na wychowawczymZ pomocą pracodawcom w tym zakresie przychodzi ustawa z dnia 1 lipca 2009 r. o łagodzeniu skutków kryzysu ekonomicznego dla pracowników i przedsiębiorców. Art. 9 Ustawy stanowi o możliwości wydłużenia okresu rozliczeniowego nawet do 12 miesięcy. Trzeba jednak pamiętać, że jedynie do 31 grudnia 2011 r. Oznacza to, że wydłużenie okresu rozliczeniowego począwszy od marca 2011r. może nastąpić na maksymalnie 10 równoważnego czasu pracy nie wyklucza stosowania nadgodzin, jeżeli po stronie pracodawcy powstanie taka potrzeba. Jeżeli jednak nadgodziny przypadną w dniu, kiedy norma ta wynosić będzie poniżej ośmiu godzin, nadgodziny liczone będą dopiero od dziewiątej godziny pracy. Pracownikowi wyznaczono sześciogodzinną normę czasu pracy. W danym dniu pracownik przepracował 10 godzin. Jako nadgodziny potraktować należy dopiero 9 i 10 godzinę pracy. Równoważny system czasu pracy pozwala na zachowanie w całym okresie rozliczeniowym jednolitego poziomu wynagrodzenia pracownika, wypłacanego na podstawie stałej stawki miesięcznej. Oznacza to, że pracownik otrzymuje pensję w tej samej wysokości we wszystkich miesiącach niezależnie od tego, że w niektórych przepracuje więcej godzin niż w pozostałych. Pewna zmienność charakteryzować będzie natomiast wynagrodzenie pracownika, wypłacane na podstawie stawki godzinowej. Wówczas podstawą wynagrodzenia będzie faktycznie przepracowany czas w danym miesiącu. Jednakże i w tym przypadku przepisy prawa pracy gwarantują pracownikowi uzyskanie w każdym miesiącu przynajmniej wynagrodzenia harmonogram równoważnego czasu pracy, zgodnie z art. 132 i 133 Kodeksu pracy pracodawca powinien pamiętać o konieczności zapewnienia pracownikowi odpowiedniego okresu odpoczynku. Układając indywidualny rozkład pracy, należy tak ustalać godziny pracy, aby w każdej dobie pracownik miał zagwarantowane 11 godzin nieprzerwanego odpoczynku, a w każdym tygodniu (siedem następujących po sobie dni kalendarzowych), nieprzerwanie 35 godzin, które przypadają najczęściej w w danym dniu pracownik pracuje 10 godzin na dobę od godziny 12:00 do 22:00, w dniu następnym może rozpocząć pracę dopiero po upływie 11 godzin odpoczynku dobowego, a zatem nie wcześniej niż o godzinie 9: zgodnie z art. 136 §2 Kodeksu pracy, pracownicy, których czas pracy można wydłużyć do 16 lub 24 godzin na dobę, po jego upływie muszą mieć zapewniony odpoczynek odpowiadający co najmniej liczbie przepracowanych związku z tym, że równoważny system czasu pracy powoduje zmienność norm czasu pracy obowiązujących pracownika, powinien być odpowiednio wprowadzony. Zgodnie z art. 150 Kodeksu pracy pracodawca może to zrobić poprzez zapis w obowiązującym go układzie zbiorowym pracy lub w regulaminie pracy. Ponadto jeżeli u pracodawcy działa organizacja związkowa, wprowadzenie takiego systemu jest możliwe po zawarciu z nią pracodawcy, który nie ma obowiązku ustalania regulaminu pracy i nie jest objęty układem zbiorowym, równoważny czas pracy powinien być wprowadzony w postaci obwieszczenia z jednoczesnym zawiadomieniem właściwego inspektora pracy. Przed obwieszczeniem pracodawca powinien zawrzeć z pracownikami porozumienie w sprawie wydłużenia okresu rozliczeniowego wskazując, ile będzie trwał i od Co to jest milczące przedłużenie umowy o pracęMarta MilejAplikant radcowski Poszerzaj swoją wiedzę, czytając naszą publikację Nowe zasady tworzenia i funkcjonowania kas zapomogowo-pożyczkowych w zakładach pracy (PDF) Czas pracy kierowców Przestrzeganie czasu pracy przez kierowców ma istotne znaczenie dla bezpieczeństwa transportu oraz zdrowia i bezpieczeństwa osób w nim uczestniczących, a także dla innych uczestników ruchu drogowego. Normy czasu pracy zostały wprowadzone aby nie dopuszczać do nadmiernego zmęczenia kierowców wskutek długiego prowadzenia pojazdu, szczególnie w nocy. Do kontroli przestrzegania czasu pracy kierowców i prowadzenia jego ewidencji jest zobowiązany pracodawca. Czas pracy kierowców zatrudnionych na podstawie stosunku pracy podlega kontroli inspektorów Państwowej Inspekcji Pracy, natomiast czas pracy kierowców samozatrudnionych jest kontrolowany przez inspektorów Inspekcji Transportu Drogowego. Przepisy o czasie pracy kierowców zostały określone w Ustawie z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców (Dz. U. z 2012 r. poz. 1155 i z 2013 r. poz. 567). Podlegają im kierowcy zatrudnieni na podstawie stosunku pracy, kierowcy samozatrudnieni, czyli przedsiębiorcy osobiście wykonujący przewozy drogowe oraz osoby niezatrudnione przez przedsiębiorcę, lecz osobiście wykonujące przewozy drogowe na jego rzecz, w rozumieniu art. 4 pkt 6a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2013 r. poz. 1414 i z 2015 r. poz. 211 i poz. 390). Za nieprzestrzeganie czasu pracy pracodawcom grożą kary określone w ustawie – kodeks pracy, natomiast za nieprzestrzeganie czasu pracy samozatrudnionych kierowców - kary określone w załączniku nr 3 do ustawy o transporcie drogowym. Zgodnie z ustawą o czasie pracy kierowców do czasu pracy kierowców zalicza się: prowadzenie pojazdu; załadowywanie i rozładowywanie oraz nadzór nad załadunkiem i wyładunkiem; nadzór oraz pomoc osobom wsiadającym i wysiadającym; czynności spedycyjne; obsługę codzienną pojazdów i przyczep; inne prace podejmowane w celu wykonania zadania służbowego lub zapewnienia bezpieczeństwa osób, pojazdu i rzeczy; niezbędne formalności administracyjne; utrzymanie pojazdu w czystości; pozostawanie poza godzinami pracy (poza przyjętym rozkładem czasu pracy) w gotowości do wykonywania pracy, w szczególności podczas oczekiwania na załadunek lub rozładunek, których przewidywany czas trwania nie był znany kierowcy. Czas pracy kierowcy nie może przekraczać 8 godzin na dobę i przeciętnie 40 godzin w pięciodniowym tygodniu pracy, w przyjętym okresie rozliczeniowym nieprzekraczającym 4 miesięcy. Kierowcy pracujący w systemie równoważnym, na podstawie rozkładów czasu pracy, mogą mieć wydłużony czas pracy do 12 godzin na dobę. Wydłużony czas pracy w poszczególnych dniach jest równoważony skróconym czasem pracy w innych dniach lub dniami wolnymi od pracy. Kierowcy, którzy wykonują przewóz drogowy osób lub rzeczy pojazdami skonstruowanymi lub trwale przystosowanymi i przeznaczonymi do przewozu więcej niż dziewięciu osób łącznie z kierowcą lub pojazdami, których dopuszczalna masa całkowita, łącznie z przyczepą lub naczepą, przekracza 3,5 tony podlegają również przepisom: rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 - jeżeli przewóz odbywa się na terytorium Wspólnoty lub pomiędzy Wspólnotą, Szwajcarią i państwami będącymi stronami umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, Umowy europejskiej dotyczącej pracy załóg pojazdów wykonujących międzynarodowe przewozy drogowe (AETR), jeżeli przewóz odbywa się pomiędzy Wspólnotą a państwem trzecim innym niż Szwajcaria lub państwami będącymi stronami porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym albo przewóz poprzez takie państwo. Oznacza to, że są zobowiązani do rejestrowania czasu prowadzenia pojazdu, obowiązkowych przerw i odpoczynku za pomocą zainstalowanego w pojeździe tachografu cyfrowego lub analogowego zgodnie z przepisami rozporządzenia (UE) nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie tachografów stosowanych w transporcie drogowym i uchylające rozporządzenie Rady(EWG) nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego. W przypadku gdy kierowca: przebywał na zwolnieniu lekarskim od pracy z powodu choroby; przebywał na urlopie wypoczynkowym; miał czas wolny od pracy (ale nie odpoczynek tygodniowy); prowadził pojazd wyłączony z zakresu stosowania rozporządzenia (WE) nr 561/2006 lub Umowy AETR; wykonywał inną pracę niż prowadzenie pojazdu; pozostawał w gotowości w rozumieniu art. 9 ust. 1 i 10 ust. 1 ustawy o czasie pracy kierowców i nie jest możliwe wprowadzenie tych informacji do tachografu, przedsiębiorca wystawia kierowcy Zaświadczenie o działalności kierowcy. Wzór formularza zaświadczenia jest określony: w decyzji Komisji nr 2007/230/WE z dnia 12 kwietnia 2007 r. w sprawie formularza dotyczącego przepisów socjalnych odnoszących się do działalności w transporcie drogowym (Dz. Urz. UE L 99 z str. 14, z późn. zm.) dla przewozów podlegających rozporządzeniu (WE) nr 561/2006 - pobierz formularz (DOC KB), w umowie AETR dla przewozów podlegających tej umowie - pobierz formularz (DOCX KB). Karty do tachografów wydaje Polska Wytwórnia Papierów Wartościowych SA, zgodnie z umową zawartą z ministrem właściwym do spraw transportu. Wnioski o wydanie karty składane są bezpośrednio do PWPW pocztą lub elektronicznie. Nadgodziny. Jedno jest pewne: ponad 90% kierowców pracuje w nadgodzinach. Niestety znaczna część pracowników traci należne wynagrodzenie za „nadliczbówki” z powodu błędów w rekompensowaniu tej pracy – wynika to z przyjęcia złej metody rozliczania. Błąd ten jest na tyle poważny, że został ujęty nawet w najnowszym projekcie zmian zasad rozliczania kierowców. Godziny nadliczbowe w transporcie O tym, że transport jest niemalże tożsamy z pracą w godzinach nadliczbowych wie każdy. Jednak ile osób z branży ma świadomość tego, że wspomniane nadgodziny są rozliczane w sposób nieprawidłowy? Osoby rozliczające, firmy zajmujące się ewidencją czy też właściciele przedsiębiorstw dowiadują się o tym… dopiero teraz. Podstawa problemu nadgodzin Specyfika realizacji przewozów krajowych i zagranicznych nie jest idealnie dopasowana do standardów pracy w trybie 8 godzin dziennie. Nikogo to nie dziwi i nie jest to jeszcze żadne naruszenie przepisów. Ustawodawca przewidział na takie okazje elastyczny system pracy, nazwany równoważnym. Normy nieprzekraczalne dla kierowców (czas jazdy dziennej, minimalne odpoczynki) są wyższe niż normy ograniczające normalna pracę, po której pojawiają się nadgodziny. - Czyli, jeśli kierowca pracuje 13 godzin, to wiadomo, że to jeszcze nic złego w przepisach drogowych, ale już na pewno pracuje w nadgodzinach i ta praca musi być rozliczana w sposób bardzo uważny. Rutyna osób rozliczających, szczególnie tych z wieloletnim doświadczeniem, w dużych firmach rozliczających, powoduje, że zapominają o weryfikacji oczywistych zasad. Zakładając, że to musi być dobrze, bo przecież jest to oczywiste – mówi Mariusz Hendzel, ekspert Kancelarii Transportowej ITD-PIP. Nadgodziny kierowców w systemie równoważnym - błędy i wypaczenia Okazuje się, że pomijanie oczywistych reguł stało się wizytówką branży transportowej. W najnowszej odsłonie projektu ustawy o rozliczaniu kierowców umieszczono nadmiarowy zapis o nadgodzinach w systemie równoważnym. - Zapis ten dubluje standardowe zasady naliczania pracy w nadgodzinach, ale właśnie po to, aby zniwelować nadinterpretacje rozliczania nadgodzin w ramach „sumy godzin etatowych” w miesiącu. To oznacza, że pomimo iż liczba godzin pracy w miesiącu pokrywa się z wymiarem standardowym, to jeśli występowała praca ponad 12 lub 10 godzin, należy naliczyć wynagrodzenie nadliczbowe. A to w efekcie oznacza, że nie może być ono częścią stawki minimalnej – kontynuuje ekspert Kancelarii Transportowej ITD-PIP. Błąd ten jest tak oczywisty, że niektórzy nie wierzą, że w ogóle może się pojawić. A jednak jest on niezmiernie często spotykany. Plusem jest to, że można go bardzo łatwo znaleźć i zweryfikować. – Należy sprawdzić dwa elementy: stawkę zatrudnienia (czy jest 2800 zł brutto lub mniej) oraz czy jest dokonywana rekompensata nadgodzin czasem wolnym. Osoby rozliczające wykonują te operacje bardzo często odruchowo, rutynowo i… bezwiednie bez dalszej weryfikacji wyników. Nikt nawet nie próbuje weryfikować takich prostych mechanizmów. Okazuje się, że technologia bywa zawodna. A dokładnie w takiej sytuacji dochodzi do zaniżenia wynagrodzenia za pracę nadliczbową – przestrzega ekspert. Nie jest ważne czy kierowców rozlicza osoba zatrudniona wewnętrznie czy też firma zewnętrzna. Te błędy pojawiają się niezależnie od tego, ile doświadczenia posiada osoba zajmująca się ewidencją. Najważniejsze jest, aby zweryfikować je odpowiednio wcześnie, a dokładniej mówiąc… przed kontrolami PIP i roszczeniami kierowców względem zaniżanego wynagrodzenia. Weryfikacja poprawności nadgodzin możliwa jest na dwa sposoby: można dokonać tego samodzielnie, analizując konkretne elementy w dokumentacji kierowcy lub skorzystać z darmowej weryfikacji, która odbywa się zupełnie niezobowiązująco. Link do strony, która kieruje do darmowych konsultacji znajduje się tutaj. Kancelaria transportowa ITD-PIP Chcesz dowiedzieć się więcej, sprawdź » W celu klarownego naświetlenia stanowiska prawnego przed zaproponowaniem zapisu dotyczącego poruszanej kwestii przedstawię odpowiednie zagadnienia teoretyczne. Zgodnie z art. 128 § 1 Kodeksu pracy (w skrócie czasem pracy jest czas, w którym pracownik pozostaje w dyspozycji pracodawcy w zakładzie pracy lub w innym miejscu wyznaczonym do wykonywania pracy. Jak podaje art. 135 § 1 i 2 „Art. 135. § 1. Jeżeli jest to uzasadnione rodzajem pracy lub jej organizacją, może być stosowany system równoważnego czasu pracy, w którym jest dopuszczalne przedłużenie dobowego wymiaru czasu pracy, nie więcej jednak niż do 12 godzin, w okresie rozliczeniowym nieprzekraczającym 1 miesiąca. Przedłużony dobowy wymiar czasu pracy jest równoważony krótszym dobowym wymiarem czasu pracy w niektórych dniach lub dniami wolnymi od pracy. § 2. W szczególnie uzasadnionych przypadkach okres rozliczeniowy, o którym mowa w § 1, może być przedłużony, nie więcej jednak niż do 3 miesięcy”. Z ogólnego przepisu art. 128 Kodeksu pracy wynika, że czasem pracy kierowców zatrudnionych w równoważnym systemie czasu pracy jest okres, kiedy kierowca taki pozostaje w dyspozycji pracodawcy w zakładzie pracy bądź innym miejscu (np. w środku transportu) przeznaczonym do wykonywania pracy. Zatem nie budzi wątpliwości, że czas, w którym kierowcy wykonują czynności związane z usługą przewozu (np. sprzedaż biletów przed rozpoczęciem kursu, oczekiwanie na pasażerów, przygotowywanie środka transportu do kursu), będzie wliczany do czasu pracy. Pogląd ten jest ustalony w orzecznictwie Sądu Najwyższego i odmienne zapisy umowne mogą w przyszłości narazić na niekorzystne orzeczenie sądu pracy. Zgodnie z wyrokiem Sądu Najwyższego – Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych z dnia 23 sierpnia 2007 r. (I PK 84/2007): „Nieusprawiedliwiony byłby generalny wniosek, że dla celów ustalenia czasu wykonywania pracy brany jest pod uwagę wyłącznie czas faktycznego jej świadczenia i że wobec tego każda przerwa w rzeczywistym, faktycznym świadczeniu pracy powinna być traktowana jak czas niewykonywania pracy. Zaliczenie przerwy do czasu pracy powoduje, że traktuje się ją tak, jak czas wykonywania pracy (fikcja prawna) ze wszystkimi wynikającymi stąd konsekwencjami. Upoważnia to do wniosku, że czasem wykonywania pracy jest nie tylko czas faktycznego świadczenia przez pracownika pracy w sensie fizycznej obsługi pojazdu trakcyjnego, ale także okresy przerw w takim jej wykonywaniu zaliczane do czasu pracy, a polegające na konieczności dojazdu do miejsca przyjęcia pojazdu, powrotu do lokomotywowni macierzystej, a także oczekiwania na przyjęcie pojazdu, samego jego przyjęcia, jak również zdania pojazdu, włącznie z oczekiwaniem na możliwość dokonania takiej czynności. Charakter zatrudnienia pracowników obsługujących pojazdy trakcyjne implikuje bowiem konieczność stwierdzenia, że w ramach obowiązków powierzonych tym osobom mieszczą się nie tylko czynności związane z bezpośrednią obsługą pojazdu trakcyjnego, ale także te, bez których bezpośrednia obsługa pojazdu nie byłaby możliwa, tj. w postaci dojazdu z i do lokomotywowni macierzystej, przyjęcia i zdania pojazdu oraz oczekiwania na dokonanie tych czynności”. W innym wyroku Sądu Najwyższego – Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych z dnia 19 lutego 2007 r. (I PK 232/2006) stwierdzono, że „czas prowadzenia pojazdu przez kierowcę jest czasem pracy od momentu wyjazdu z miejsca stałego postoju”. Dodatkowo należy wziąć pod uwagę przepisy ustawy o czasie pracy kierowców. Według art. 10 ust. 1 tej ustawy „okresy pozostawania do dyspozycji oznaczają okresy, inne niż przerwy i czas odpoczynku, podczas których kierowca nie jest obowiązany pozostawać na stanowisku pracy kierowcy, będąc jednocześnie w gotowości do rozpoczęcia albo kontynuowania prowadzenia pojazdu albo wykonywania innej pracy. Okresy pozostawania do dyspozycji obejmują w szczególności czas, w którym kierowca towarzyszy pojazdowi transportowanemu promem lub pociągiem, czas oczekiwania na przejściach granicznych oraz w związku z ograniczeniami w ruchu drogowym”. Natomiast art. 6 wyżej wymienionej ustawy stanowi: „Art. 6. 1. Czasem pracy kierowcy jest czas od rozpoczęcia do zakończenia pracy, która obejmuje wszystkie czynności związane z wykonywaniem przewozu drogowego, w szczególności: 1) prowadzenie pojazdu;2) załadowywanie i rozładowywanie oraz nadzór nad załadunkiem i wyładunkiem;3) nadzór oraz pomoc osobom wsiadającym i wysiadającym;4) czynności spedycyjne;5) obsługę codzienną pojazdów i przyczep;6) inne prace podejmowane w celu wykonania zadania służbowego lub zapewnienia bezpieczeństwa osób, pojazdu i rzeczy;7) niezbędne formalności administracyjne;8) utrzymanie pojazdu w czystości. 2. Czasem pracy kierowcy jest również czas poza przyjętym rozkładem czasu pracy, w którym kierowca pozostaje na stanowisku pracy kierowcy w gotowości do wykonywania pracy, w szczególności podczas oczekiwania na załadunek lub rozładunek, których przewidywany czas trwania nie jest znany kierowcy przed wyjazdem albo przed rozpoczęciem danego okresu. 3. Do czasu pracy kierowcy wlicza się przerwę w pracy trwającą 15 minut, którą pracodawca jest obowiązany wprowadzić, jeżeli dobowy wymiar czasu pracy kierowcy wynosi co najmniej 6 godzin”. Po tej teoretycznej podbudowie można pokusić się o wskazanie, jakie warunki muszą być spełnione, aby okres między kursami danego kierowcy nie był mu wliczany do czasu pracy: Przede wszystkim konieczny jest zapis, że w tym okresie kierowca nie pozostaje do dyspozycji pracodawcy. Pozostawanie do dyspozycji to gotowość do wykonywania pracy określonego rodzaju na rzecz pracodawcy pod jego kierownictwem (w wyznaczonych przez niego: miejscu i czasie). Powinien znaleźć się także zapis, że w okresie tym kierowca nie będzie wykonywał czynności mogących zostać uznanymi za związane z wykonywaniem przewozu drogowego. Można wymienić, jakie czynności w szczególności są wzbronione pracownikowi. Dla bezpieczeństwa prawnego dobrze byłoby zawrzeć zapis, aby kierowca w tym czasie był obowiązany opuścić stanowisko pracy. Tak więc zapis w informacji o warunkach zatrudnienia kierowcy, którego celem ma być niewliczanie do czasu pracy okresów między ustalonymi kursami, powinien wyglądać następująco: Kierowca zobowiązany jest stawić się do pracy zgodnie z wcześniejszą informacją o kursach, jakie ma do wykonania w danym dniu pracy. Po wykonanym zgodnie z rozkładem jazdy kursie oraz po czynnościach związanych z jego zakończeniem kierowca obowiązany jest opuścić stanowisko pracy. W tym czasie kierowca nie pozostaje do dyspozycji pracodawcy i nie pozostaje w gotowości do rozpoczęcia albo kontynuowania prowadzenia pojazdu bądź wykonywania innej pracy na rzecz pracodawcy. W okresie między kursami zgodnie z rozkładem jazdy kierowca obowiązany jest także powstrzymać się od wszelkich czynności mogących zostać uznane za czas pracy, polegających w szczególności na: prowadzeniu pojazdu; załadowywaniu i rozładowywaniu oraz nadzorze nad załadunkiem i wyładunkiem; nadzorze oraz pomocy osobom wsiadającym i wysiadającym; czynnościach spedycyjnych; obsłudze codziennej pojazdów i przyczep; innych pracach podejmowanych w celu wykonania zadania służbowego lub zapewnienia bezpieczeństwa osób, pojazdu i rzeczy; niezbędnych formalnościach administracyjnych; utrzymaniu pojazdu w czystości; i innych. Jeśli masz podobny problem prawny, zadaj pytanie naszemu prawnikowi (przygotowujemy też pisma) w formularzu poniżej ▼▼▼ Zapytaj prawnika - porady prawne online .

umowa o pracę kierowcy w systemie równoważnym wzór